YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/23857
KARAR NO : 2015/1096
KARAR TARİHİ : 22.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma (değişen suç vasfına göre hırsızlık)
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, daha önceden komşu iş yerlerinde çalışmaları nedeniyle tanıdığı mağdurun yanına gittiği, akabinde bir yeri araması gerektiğini söyleyerek mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun da sanığa inanarak suça konu cep telefonunu 5 – 10 dakika konuşup geri iade etmesi için sanığa verdiği, ancak sanığın söz konusu cep telefonunu mağdura geri vermeden olay mahallinden ayrılarak gittiği, daha sonra suça konu telefonu başka birine sattığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, mağdur ile tanık ifadesi, teslim tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.1.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.