YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/5531
KARAR NO : 2015/12680
KARAR TARİHİ : 30.11.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada …. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18/11/2014 tarih ve 2014/591-2014/391 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın …n’den 23.7.2008 tarihinde 600.000,00 USD tutarlı iş yeri kredisi kullandığını, kredi borcunun ödenerek hesabın kapatıldığını, söz konusu kredinin kullanımı sırasında proje komisyonu ve diğer masraflar adı altında müvekkilinden 15.601,00 USD tutarında para tahsil edildiğini, bu tahsilatın 4077 sayılı Yasa hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek 15.601,00 USD’nin fiili ödeme tarihindeki kur üzerinden kredi tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kullanılan kredinin ticari kredi olması nedeniyle davacının tüketici sayılamayacağını, tacir olan müvekkilinin yaptığı işler nedeniyle ücret talep etme hakkının bulunduğunu, TCMB tarafından kredi kullandırma şartları, masrafların nitelik ve sınırlarının bankalar ve müşterilerin insiyatifine bırakıldığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmede alınan ücretlere ilişkin hüküm bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında 23.7.2008 tarihli dövize endeksli taksitli ticari kredi sözleşmesi imzalandığı, sözleşme uyarınca davacının 600.000,00 USD tutarlı iş yeri kredisi kullandığı, dava konusu kredinin 4077 sayılı yasa kapsamında değerlendirilemeyeceği, sözleşme hükümlerinin taraflarca tartışılıp düzenlendiği sözleşmenin eki niteliğindeki ödeme planının imza karşılığı davacıya verildiği, proje komisyonu ve BSMV bedelinin tahsil edileceğine dair ödeme planında kayıt bulunduğu, davacının basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün olduğu, sözleşme içeriğinde genel işlem şartlarına aykırı bir durumun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.