YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21032
KARAR NO : 2016/1035
KARAR TARİHİ : 25.01.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde sadece hapis cezası öngörüldüğü halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle, hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesinde, Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından verilenler hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerine karşı temyiz yasa yoluna başvurulamayacağı öngörülmekle, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Sanığın suç tarihinde kimliği belirlenemeyen bir arkadaşıyla birlikte müştekinin evinden bir adet dizüstü bilgisayar, bir adet fotoğraf makinesi, cep telefonu, hard disk, kimlik ve kredi kartları çaldıkları, devriye gezen güvenlik görevlilerinin sanıkları binadan çıkarken görmeleri üzerine bir sanığın kaçtığı, dosyamız sanığının sokakta giderken elindeki bilgisayar ve fotoğraf makinesini yere bırakarak yoluna devam ettiği sırada yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, fotoğraf makinesi ve bilgisayar dışındaki eşyaların ele geçmemesi nedeniyle eylemin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.