YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18778
KARAR NO : 2015/4034
KARAR TARİHİ : 23.03.2015
FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2013/33-2014/154 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 2008/58323 sayılı “…” ibareli markanın müvekkili adına tescilli olduğunu, davalının internet sayfasında anılan markayı aynen veya “…” şeklinde kullanarak müvekkilinin marka hakkına tecavüz ettiğini ileri sürerek markaya tecavüzün tespiti ile men’ini, 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesi uyarınca 10.000 TL maddi tazminat ile 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının zarara uğramadığını, markayı kullanma nedeniyle bir kazanç elde etmeyen müvekkilinin marka sahibine karşı rekabet düşüncesi içinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, adına tescilli internet sitesinde … başlıklı bölümlerde “…” ve ” …” ibarelerini diğer ibareler ile birlikte markasal olarak kullandığı, tüketicilerin davalı ürünlerini davacı markası zannı ile alabilecekleri ya da en azından işletmeler arasında irtibat bulunduğunu düşünecekleri, davacının markasını daha önce lisans yoluyla başka firmaya kullandırmadığından 556 sayılı KHK’nın 66/c maddesi uyarınca tazminat hesaplamasının mümkün olmadığı, ancak emsal olarak sunulan … ile yapılan sözleşme baz alındığında maddi tazminat miktarının azami 20.000 Euro edeceği, davacının maddi tazminat talebinin dosyaya sunulan emsal sözleşmede belirlenen miktarın altında kaldığı, bilirkişinin de azami lisans bedelinin 20.000 Euro edeceğini belirttiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının “…” ibareli markasına davalı yanın ” …” ve “…” ibarelerini web sitesinde kullanmak suretiyle tecavüzde bulunduğunun tespiti ile tecavüzün men ve ref’ine, takdiren 10.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işletilecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 768,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.