YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2820
KARAR NO : 2015/4027
KARAR TARİHİ : 23.03.2015
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Sivaslı Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/12/2014 tarih ve 2014/216-2014/216 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi. … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati haciz talep eden Banka vekili, bono uyarınca karşı taraftan alacaklı olduğunu, senetlerin vadesinin geldiği halde ödemediğini ileri sürerek taşınır ve taşınmaz malları ile 3. şahıslardaki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine teminatsız olarak karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, senet kapsamına göre ödeme gününün geçtiği, alacağın rehinle temin edilmediği gerekçesiyle borçlu … hakkında ihtiyati haciz talebinin kabulüne, adi kefil …’a karşı icra takibi yapılmasına ilişkin şartlar oluşmadığı gerekçesiyle … hakkındaki talebin reddine karar verilmiştir.
Karar, ihtiyati haciz talep eden tarafından temyiz edilmiştir.
Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup bonoda kefil olarak gösterilen karşı taraf/borçlu yönünden yazılı gerekçeyle ret kararı verilmiştir. Ancak, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 701/3 maddesi gereğince, muhatap veya düzenleyenin imzaları hariç olmak üzere poliçenin ön yüzüne konulan her imza aval şerhi sayılır. Hamilin keşideciye ve onun lehine aval verene karşı ihtiyati haciz isteyebilmesi için, bononun vadesinin gelmesi gerekli ve yeterlidir. Bu durumda kefil hanesinde isim ve imzası bulunanların da aval veren sıfatına sahip oldukları gözetilerek bu borçlu yönünden de talebin kabulüne karar verilmesi gerekir iken reddine karar verilmesi doğru olmamış, ihtiyati haciz isteyen banka yararına bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz isteyen banka vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın ihtiyati haciz isteyen banka yararına BOZULMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.