YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15545
KARAR NO : 2015/4054
KARAR TARİHİ : 24.03.2015
ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada … Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/05/2012 gün ve 2011/112-2012/63 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/03/2014 gün ve 2012/15743-2014/6152 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 27.05.2005 ve 15.08.2005 tarihli acentelik sözleşmeleri ile bunlara bağlı olarak yapılan acentelik sözleşmesi ek protokolü ve cari hesap sözleşmelerinin düzenlendiğini, bu sözleşmeler uyarınca müvekkilinin davalının kullanımı ve zilyetliğinde bulunan araçlar ve sözleşmede belirtilen diğer demirbaşlar için toplam 92.957 Euro ödediğini, ek protokole göre acentelik sözleşmesinin davalı tarafından haklı nedenle feshi halinde müvekkilinin kazanmış olduğu mülkiyet hakları dışında başka bir talepte bulunamayacağını, ancak bu hükme aykırı olarak davalının sözleşmenin feshinden sonra söz konusu araçları ve demirbaşları müvekkillerine devretmediğini, bedellerini de ödemediğini, oysa müvekkilinin sözleşmelerden kaynaklanan tüm yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu nedenlerle müvekkilince ödenen bedelin iadesi için icra takibi başlattıklarını, davalının haksız itirazı ile icra takibinin durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.