YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16644
KARAR NO : 2015/4047
KARAR TARİHİ : 24.03.2015
ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/11/2012 gün ve 2011/394-2012/261 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/05/2014 gün ve 2013/2712-2014/9386 sayılı kararı aleyhinde davalı-karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkili bankadan sermaye piyasası araçları alım satımı yapan bir yatırım müşterisi olup, 8-9 Ağustos 2011 tarihlerinde yaptığı işlemler sonucu toplam 2.252.125,31 TL’lik varant alımı yaptığını ve bu varant alımı işlemleri nedeniyle 1.182,37 TL işlem komisyonu tahakkuk ettiğini, davalının imzaladığı Çerçeve Sözleşmesi hükümleri gereği hesaba yansıyan bu borcun ödenmesi için işlem yapmaması üzerine müvekkili banka tarafından davalıyla yapılan görüşmelerde müvekkili banka nezdinde oluşan risk tutarı bildirilerek ödemesinin talep edildiğini ve hesapta bulunan varantların satılacağı bilgisinin verildiğini, davalının herhangi bir ödeme yapmamasına rağmen müvekkili bankaya satış yapmamasını söylediğini ve müvekkili bankanın oluşan zararı tazmin etmek için yapmaya başladığı satışları engelleme amacıyla kötü niyetli olarak gerçekleşmeyecek fiyatlara satış girdiğini, müvekkili bankanın girdiği emirlere ek olarak kıymetlerin tamamının tasfiyesi için davalının girdiği yüksek fiyatlı emirleri de aktif fiyatlara çekerek işlemlerin sonuçlandırıldığını, satış bedelinin 1.596.671,90 TL olduğunu, bu satışlar sonrasında varant alımından kaynaklı olarak davalının müvekkili bankaya bakiye borcunun 498.278,90 TL olduğunu ileri sürerek, şimdilik 498.278,90 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı bankanın kendi internet sisteminden kaynaklanan hatasının bedelini müvekkilin varantlarını satarak, parasına el koyarak müvekkile ödetme gayreti içinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiş; açılan karşı davada ise müvekkilinin bankaya herhangi bir borcu bulunmadığını, aksine parasına el konulan müvekkilinin zarara uğratıldığını ileri sürerek, şimdilik 156.405,21 TL alacağın faiziyle birlikte davacı-karşı davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kabulü ile 498.278,90 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle
Birlikte davacı-karşı davalıdan tahsiline, karşı davanın ise reddine dair verilen kararın davalı-karşı davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.
Davalı-karşı davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı-karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 24/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.