Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2014/1205 E. 2015/21271 K. 23.02.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/1205
KARAR NO : 2015/21271
KARAR TARİHİ : 23.02.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Katılan …’nin miras kalan hissedarı olduğu evin bahçesinde bulunan dut ağacının dallarının bitişikte bulunan ve sanık …’in bakmakta olduğu …’e ait evin çatısına zarar verdiğinden bahisle … tarafından diğer şüpheli…’ e kestirildiği olayda;
Katılanın dut ağacının yarı gövdesinden yukarısının kesildiğini beyan etmesi, sanıkların zarar verdiği için dallarını budadıklarını savunmaları karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için suça konu yere ilişkin tapu kayıtları getirtilerek katılan ve tanık …’in hak sahibi olup olmadıkları tespit edilip, olay yerinde keşif yapılarak suça konu ağacın sanığın çatısına zarar verip vermediği, ne suretle budandığı hususunda
bilirkişi raporu alınarak, sanığın eyleminin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 740. maddesinin 1.fıkrasında hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan yasal düzenlemenin kapsamında kalıp kalmadığının da tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/02/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.