YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16851
KARAR NO : 2015/4443
KARAR TARİHİ : 31.03.2015

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/03/2012 gün ve 2011/17-2012/84 sayılı kararı onayan Daire’nin 21.02.2014 gün ve 2012/11219-2014/3253 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafından makine kırılması sigorta poliçesi ile sigortalanan tesiste, 05.04.2007 tarihinde gaz tribünü yatağında yağ sızması sonucu hasar meydana geldiğini, hasar dışında uğranılacak kar kaybının da poliçe teminatı altında bulunduğunu, hasarın davalı şirkete ihbar edilmesine ve istenen her türlü bilgi ve belgenin davalıya ulaştırılmasına rağmen hasar bedelinin tamamının ödenmediğini, davalı tarafın yalnızca 144.007 USD’lik bir ödeme yaptığını, oysa davalının müvekkilinin gerçek zararını ve kar kaybını ödemek zorunda olduğunu ileri sürerek, 1.208.393 USD’nin hasar tarihinden, bu mümkün değilse ilk ekspertiz raporunun tanzim tarihinden itibaren işleyecek USD’ye uygulanacak yasal faizi ile birlikte ödeme tarihindeki kur üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 457.812,00 USD’nin ilk ekspertiz tarihi olan 12.09.2007 tarihinden itibaren devlet bankalarının ABD dolarıyla açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faizi ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığının davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile karar dairemizce davalı yararına bozulmuştur.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.