YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/2651
KARAR NO : 2015/4041
KARAR TARİHİ : 23.03.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Bursa (Kapatılan) 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15/11/2012 tarih ve 2012/681-2012/681 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi …. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
İhtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili, alacaklının talebiyle müvekkili hakkında ihtiyati haciz kararı verildiğini, ancak Gebze mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürerek ihtiyati haciz kararına yetki yönünden itiraz etmiştir.
Alacaklı vekili, ihtiyati haciz kararının 22.12.2012 tarihinde talimat icra dairesince borçlu yetkilisinin huzurunda infaz edildiğini, itiraz tarihi itibariyle İİK’nın 265’inci maddesinde gösterilen sürenin geçtiğini savunarak itirazın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, verilen ihtiyati haciz kararının Bursa 13. İcra Müdürlüğü’nün 2012/11915 esas sayılı dosyasından alınan talimat ile Gebze 2. İcra Müdürlüğü’nün 2012/2042 Talimat sayılı dosyası ile 21.11.2012 tarihinde infaz edildiği, itiraz eden vekilinin İİK’nın 265’inci maddesinde belirtilen süreler içerisinde itiraz etmediği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.
Kararı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati hacze itiraz eden (borçlu) vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,40 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.