YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15563
KARAR NO : 2015/4243
KARAR TARİHİ : 26.03.2015
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/04/2011 gün ve 2002/109-2011/175 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.05.2014 gün ve 2013/448-2014/9316 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye’nin önde gelen elektronik terazi, kantar, yük hücresi ve indikatör üreticisi olduğunu, gerekli çaba ve girişimlerde bulunarak 1998 yılında …. İSO 9001 kalite sertifikasını almaya hak kazandığını, davalı şirketin de aynı iş kolunda faaliyet gösterdiğini, üretimde bulunmayıp genellikle ithal ettikleri yük hücrelerini ve kantar imalatına yarayan diğer malzemeleri bir araya getirerek, terazi ve kantar imalatında bulunduklarını, davalının herhangi bir İSO 9001 belgesi olmadığı halde böyle bir belgeye sahipmiş gibi vermiş oldukları reklamlarda İSO 9001 ibaresini kullandığını ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin tespitine, önlenmesine, şimdilik 20.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiş, 07/01/2011 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat istemini 44.707 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçe ilave edilerek onanmıştır.
Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.