Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/15153 E. 2015/4276 K. 26.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/15153
KARAR NO : 2015/4276
KARAR TARİHİ : 26.03.2015

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2013 gün ve 2012/57-2013/189 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/04/2014 gün ve 2013/16251-2014/6453 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin Nisan 2006 yılında müvekkili ile bağlantı kurarak … Bank … Şubesi’nden aldığı kontrgarantiye istinaden, kendi lehine ve …. Ltd.’e hitaben 21.04.2005 tarih ve 180.576 USD’lik bir süresiz teminat mektubu aldığı, kontrgaranti süreli ise de davalı ile olan ilişkiler kapsamında borcu ödeyeceğine güvenerek süresiz bir mektup verildiği, mektubun 18.11.2011 tarihinde tazmininin talep edildiği ve gerekli ödemenin yapıldığı, bu durumun noter ihtarı ile davalıya bildirilerek temerrüde düşürüldüğü; ancak ödeme yapılmadığı gibi ihtara verdikleri cevapta, şirketlerinin, müvekkilinden teminat mektubu düzenlenmesine ilişkin bir talebinin bulunmadığını ileri sürdükleri, halbuki mektup içeriğinin taleplerine uygunluğu konusunda ve teslimat konularında e-posta yazışmaları bulunduğu, zaten davalının muhatap şirkete bir borcu bulunmadığı gibi bir itiraz da ileri sürülmediğini belirterek, muhataba ödenen 180.576 USD’nin dava tarihindeki TCMB satış kuru üzerinden hesaplanacak Türk Lirası karşılığına temerrüt tarihi olan 24.12.2011’den itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın Kadıköy Asliye Ticaret Mahkemeleri’nde görülmesi gerektiğini, müvekkilinin davacı şirketten teminat mektubu talebinde bulunduğu iddiasının gerçek dışı olduğu, müvekkili ile davacı arasında bir ilişki kurulmadığını, mektup talebinde bulunulmadığını, dava konusu teminat mektubunun…. unvanlı şirketin davacının … Şubesi’ne başvurup, müvekkili lehine düzenlettirmek istediği teminat mektubu olduğunu, davacının süreli kontrgarantiye rağmen talebi aşar şekilde mektubu süresiz düzenlendiği, müvekkilinin talep etmediği ve taraf olarak imza koymadığı, sorumluluğunu kabul etmediği bir sözleşmeden ötürü muhatap alınmasının kabul edilemeyeceğini, müvekkilinin pasif husumetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 26/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.