YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1590
KARAR NO : 2015/6045
KARAR TARİHİ : 04.05.2015
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü :
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdurun polise ilk müracaatında tutulan tutanak içeriğine, aşamalardaki beyanlarına, sanığın savunmalarına göre, dosya kapsamından uyuşturucu kullandıkları anlaşılan mağdur ve sanığın suç tarihinde buluşup yaklaşık bir saat birlikte yürüdükten sonra ıssız bir yere geldikleri, burada konuştukları sırada sanığın cinsel organını çıkartarak mağdurdan ağzına sokmasını isteyip çenesi ile boğazını sıkması, tehdit etmesi üzerine mağdurun sanığın cinsel organını ağzına alması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde onyedi yaşı içerisinde olan mağdurun sanıkla birlikte yaklaşık bir saat yürüyerek rızasıyla olay yerine geldiğinin anlaşılması karşısında, sanığın cinsel istismar suçunu gerçekleştirdiği sırada mağduru tutma, çenesini, boğazını sıkma ve tehdit etmesi eyleminin 103/1-b maddesi kapsamında çocuğun cinsel istismarı suçunun cebir ve tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.