Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/16218 E. 2015/4983 K. 09.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/16218
KARAR NO : 2015/4983
KARAR TARİHİ : 09.04.2015

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2013 gün ve 2012/224-2013/250 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/06/2014 gün ve 2014/5570-2014/11912 sayılı kararı aleyhinde davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkillerinin … Kadıköy Şubesi’ne 120.000,00 Alman Markı karşılığı 61355.02 Euro’yu 10.12.1999 tarihinde %25 faizle yatırdıklarını, daha sonra BDDK tarafından …’e el konulduğunu, elkonma sonrasında TMSF’ye devredilen …’ın önce … ile birleştirilip …’ye devredildiğini, …’nin de davalı … A.Ş’ye devredildiğini, müvekkillerine ait mevduatın; … Offshore Ltd. adlı bankaya havale edildiği, offshore havele edilen mevduatın sigorta kapsamı dışında bulunduğu gerekçesiyle ödenmediğini, … yöneticilerinin bankaları aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan. Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılanıp ceza aldıklarını, davalı bankanın külli halefi bulunduğu … yöneticilerinin eylemlerinden sorumlu olduğunu ileri sürerek 120.000,00 Alman Markı karşılığı olan 613.55,02 Euro’nun 10.12.1999 tarihinden %25 faiziyle vade sonuna kadar, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar akdi faiz olan %25’den asağı olmamak üzere temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı…vekili; davanın daha önce aynı hususta verilmiş kesin hüküm bulunması nedeniyle reddinin gerektiğini, davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin dolduğunu, davacıların kendi iradeleriyle paralarını offshore hesabına yatırmaları nedeniyle talebin yersiz olduğunu, davacıların müteraffik kusurunun değerlendirilmesi gerektiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.
Fer’i müdahil TMSF vekili; dava konusu borcun müvekkilince üstlenilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve fer’i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, fer’i müdahil TMSF harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı bankaya iadesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.