YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9885
KARAR NO : 2015/22855
KARAR TARİHİ : 01.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Katılanın satmak istediği bir miktar samanı sanıklara satın almaları için teklif ettiği, sanıkların teklifi kabul etmeleri üzerine kilogramı 25 kuruşa anlaştıkları, sanıkların suça konu samanı katılandan alıp hemen başkasına satacaklarını, sattıktan sonra katılanın parasını vereceklerini söyledikleri, katılanın kabul etmesi üzerine samanı kamyona yükleyerek gece saat 02.00 sıralarında garaja park ettikleri, sabah saat 08.00’da garajda buluşmak üzere sözleştikleri, ancak sözleştikten bir müddet sonra sanıkların kamyonu katılandan habersiz olarak alıp götürdükleri böylece sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği, katılanın anlatımı, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunması karşısında iletişimin tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesi gereğince hapis cezasının yanında adli para cezasına da karar vermek gerektiği gözetilmeksizin, sanıklar hakkında yalnızca hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 01/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.