Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2014/17619 E. 2015/4650 K. 03.04.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17619
KARAR NO : 2015/4650
KARAR TARİHİ : 03.04.2015

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2012 gün ve 2010/86-2012/94 sayılı kararı bozan Daire’nin 02/05/2014 gün ve 2013/214-2014/8222 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin Malatya İli Yazıhan İlçesi … no’lu parselde bulunan ve davalıya sigortalı olan kayısı bahçesinin, 17-18 Mart gecesi don olayı nedeniyle ile meyve veremeyecek duruma geldiğini, bu konu ile ilgili tespit yaptırdıklarını, (18.988) TL maddi zararın oluştuğunu, çiçeklerin taç yapraklarının %95’ten fazlasının döküldüğünü ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, don olayının çiçeklenme döneminde meydana geldiğinden zararın teminat kapsamında bulunmadığını, 01.01.2010-30.04.2010 tarihleri arasında yaşanan don afetleri nedeni ile zarar gören ve 5363 sayılı Tarım Sigortaları Kanunu kapsamı dışında kalan don afetleri nedeni ile zarar gören çiftçilere dekar başına (150) TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödenmesi yapıldığını, davalının da Bakanlar Kurulu kararı gereği (4.755) TL don afeti desteğinden faydalandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde donmuş oldukları, dolayısı ile hasarın poliçenin teminatı kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, (18.988) TL’nin 07.06.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02/05/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK’nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.