YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9931
KARAR NO : 2015/22945
KARAR TARİHİ : 02.04.2015

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Sanığın, mağdur Hüseyin’in müsteciri olduğu bildirilen … Oto Kiralama (…) işyerinden 08.04.2009 tarihli sözleşme ile 500 TL verip bir haftalığına kiraladığı (kayden sahibi şikayetçi … olan ve bu kişi tarafından “kiralama işi için” mağdur … teslim edilmiş bulunan) … plakalı otomobili süresinde iade etmeyip, yapılan şikayetler sonrası emniyet güçlerince yürütülen soruşturmalar neticesinde 11.05.2009 tarihinde Espiye’de evi önünde park halindeyken bulunup, zaptolunması eyleminin “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma-kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Mağdur Hüseyin’e karşı “güveni kötüye kullanma” suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının yasal süresi içinde yapılmış şikayetin varlığına ve devamına bağlı olduğu, şikayetçi … 13.10.2010 tarihli duruşmada “şikayetçi olmadığını” beyan etmesi karşısında; sanıktan, TCK’nın 73/6.maddesi gereğince “şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği” sorulup, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/04/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.