Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/1298 E. , 2021/1552 K.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1298
Karar No : 2021/1552
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca davayı yeniden inceleyen … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2009 yılının Ekim-Aralık dönemi için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezasının üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrah yönünden bağlı olduğu gelir vergisi tarhiyatı yönünden Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla dava reddedildiğinden bir kat vergi vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Toptan tiner ve madeni yağ ürünleri alım satımı işi ile iştigal edildiği, defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda alım ve satımlarının tamamının belgeli olduğu, ödemelerinin bir kısmının arkadaşlarından borç alarak gerçekleştirildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY : Davacı adına, kayıt dışı hasılat elde ettiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca, 2009 yılının Eylül-Aralık dönemi bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi salındığı anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 3. maddesinin (B) fıkrasında; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, gerçek mahiyetin, yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia edene ait olduğu düzenlenmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı tarafından temyiz istemine konu edilen Vergi Mahkemesi kararının; dava konusu cezanın üzerinden hesaplandığı geçici verginin matrah yönünden bağlı bulunduğu 2009 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi yönünden davayı reddeden … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, tarhiyatın brüt karlılık oranı %2’ye tekabül eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/03/2021 tarih ve E:2020/1170 K:2021/1551 sayılı kararıyla onandığından dava konusu tarhiyatın brüt karlılık oranı %2’ye isabet eden kısmı yönünden aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Tarhiyatın, %2 brüt karlılık oranını aşan kısmı yönünden reddine ilişkin hüküm fıkrası ise değinilen kararla bozulduğundan ve bu bozma kararı uyarınca verilecek kararın sonucu dava konusu vergi ziyaı cezasını etkileyeceğinden, temyiz istemine konu kararın, cezanın, %2 brüt karlılık oranını aşan kısmı yönünden reddine ilişkin hüküm fıkrası sözü edilen bozma kararı üzerine verilecek kararın sonucuna göre yeniden karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kısmen reddine,
2…. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının; vergi ziyaı cezasının, %2 brüt karlılık oranına tekabül eden kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Temyiz isteminin kısmen kabulüne,
4.Kararın; vergi ziyaı cezasının, %2 brüt karlılık oranını aşan kısmı yönünden reddine ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
6.Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
7. Yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine,
8. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.