YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9879
KARAR NO : 2015/23623
KARAR TARİHİ : 15.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat, temyiz talebinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan-sanıklar …, … ve … vekilinin vekalet ücreti yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan-sanıklar vekilinin 03.12.2014 tarihli süre tutum ve 07.01.2014 tarihli temyiz dilekçelerinde temyiz isteminin suça sürüklenen çocuklar …, … hakkında verilen beraat kararları ve katılan-sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu, vekalet ücreti yönünden temyiz istemini içeren dilekçenin ise 10.01.2014 tarihli olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan-sanıklar vekilinin yüzüne karşı tefhim olunan 18.12.2013 tarihli karar hakkında vekalet ücretine yönelik, katılan-sanıklar vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 10.01.2014 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;
Temyiz inceleme isteminin reddine dair 18.12.2013 tarih ve 2012/277 esas 2013/405 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık müdafiinin 16.07.2014 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan “ek kararın” ONANMASINA,
3-Suça süreklenen çocuklar …, … ve sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararlarının temyiz incelemesinde;
Suça süreklenen çocuklar …, … ile sanık …, katılan … arasında meydana gelen tartışma sırasında, karşılıklı olarak birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları iddia olunan olayda; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığı gerekçeleriyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiş, 1136 sayılı Kanun’un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesinin 5.fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiği şeklindeki düzenleme karşısında, suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK’nın 150/2 maddesi uyarınca Baro tarafından müdafii tayin edildiği, vekaletname vermeyen suça sürüklenen çocuk müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, atanan müdafii ücretinin 5320 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca yargılama gideri sayılması gerektiği, mahkemece yargılama giderinin de kamu üzerine bırakıldığı anlaşıldığından; vekalet ücreti tayin etmeyen mahkemenin oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Suça sürüklenen çocuklar müdafii, katılan sanıklar …, …, … vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.