YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19080
KARAR NO : 2015/4941
KARAR TARİHİ : 24.03.2015

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Hüküm : 1.121,94 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine.

Davacı vekilinin 18.04.2011 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Davacının yüzüne karşı 04.12.2013 tarihinde tefhim edilen hükmü, davacı vekilinin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresinden sonra 10.03.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Tazminat davasının dayanağı olan … Ağır Ceza Mahkemesinin, 2011/10 Esas – 2011/16 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; sanığın (davacının) cinsel saldırı ve yağma suçlarından tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, hükmün temyiz edilmeksizin 04.03.2011 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının 18.04.2011 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla,
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.