YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10805
KARAR NO : 2015/7475
KARAR TARİHİ : 22.04.2015
Karşılıksız yararlanma suçundan sanık … hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın beraatine ilişkin … Asliye Ceza Mahkemesince verilen 22.02.2013 tarih 2012/1178 Esas ve 2013/118 Karar sayılı hükmün sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.01.2015 tarih ve 2014/2200 Esas – 2015/633 Karar sayılı ilamı ile “sanığın yaptığı ödemenin bilirkişinin tespit edeceği zarar miktarını karşılaması halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, yapılan ödemenin bilirkişinin tespit edeceği zarar miktarını karşılamadığının anlaşılması halinde ise ödenen bedel mahsup edildikten sonra bakiye zararın duruşmada bizzat sanığa açıklanmak, duruşmaya gelmemesi halinde ise gönderilecek “ihtarname” ye yazılmak suretiyle geriye kalan kurum zararını veya hiç ödeme yapılmamışsa bilirkişinin bildirdiği zarar bedelinin tamamını tazmin etmesi durumunda 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi sebebiyle bozulması” yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 tarih ve 2015/106890 sayılı yazısı ile “sanık müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunun incelenmesi ve suç unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararını temyiz etmekte sanığın menfaati bulunmadığından, CMUK’un 317. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE” karar verilmesi gerektiğini belirterek itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2015 tarih ve 2015/106890 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 15.01.2015 tarih ve 2014/2200 Esas – 2015/633 Karar sayılı kararında hırsızlık suçu yönünden verilen iade kararı kaldırılarak yapılan incelemede,
Kararı, sanık müdafiinin temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede,
Sanık müdafiinin beraat kararının gerekçesine yönelik bir itirazının olmadığı, beraat kararının temyiz etmesinde hukuki bir yararı bulunmadığndan sair temyiz itirazlarının REDDİNE,
Ancak,
Beraat eden ve kendini vekil ile temsil ettiren sanık … yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/son maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına “Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre belirlenen 1.320,00 TL maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık … ‘a verilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.