YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/246
KARAR NO : 2015/116
KARAR TARİHİ : 31.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Önceki hükmün aynen devamına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında; …Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2006 günlü kararını , hükümlü …’na uyarlama yargılaması sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanı Av….’in süresi içerisinde temyiz ettiği , atanan bu savunmandan hükümlünün haberdar olmaması sebebi ile Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 24.11.2009 gün ve 2007/9961-2009/15778 sayılı kararı ile “yokluğunda verilen hükmün hükümlüye tebliği ile savunmanın temyizini onaylayıp onaylamadığının sorulması ” için dosyanın iade edildiği , mahkemenin 12.01.2010 tarihli üst yazıyı ve kararı tespit edilen adrese usulunce tebligat yaptığı ancak adı geçen hükümlünün savunmanının temyizine onay verdiğine ya da kararı kendisinin temyiz ettiğine ilişkin herhangi bir belge ibraz etmediği,bu nedenle hükümlü savunmanının temyize yetkisi olmadığı anlaşıldığından, bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.