YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12313
KARAR NO : 2015/7907
KARAR TARİHİ : 28.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar hakkında müştekiler …, …, …, …’a yönelik hırsızlık, mala zarar verme ve müşteki …’e yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçları sebebiyle hükmedilen cezalara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Önceden verdikleri karar uyarınca sanıkların birlikte müştekiler …’in bağ evine girmek suretiyle hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanıklar hakkında müşteki …’a yönelik konut dokunulmazlığını ihlal suçu sebebiyle hükmedilen cezaya yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Müşteki …’ın mahkeme aşamasında alınan ifadesinde hırsızlık olduğunu öğrenince bağevine gittiğini, kapının demirle zorlandığını ama açılamadığını, pencerenin camının kırıldığını ancak içeri girilemediğini ve herhangi bir malzeme alınmadığını tespit ettiği yönündeki beyanı ile dosya içerisinde olay yerinin bir krokisi bulunmadığının anlaşılması karşısında, suça konu yerde keşif yapılıp uzman bilirkişi aracılığıyla araştırma yapılarak, sanıkların kapıyı zorladıkları, pencereyi kırdıkları yerin bağ evinin etrafının duvarla çevrili olması halinde binanın müştemilatından sayılabileceği, aksi halde konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşmayacağı gibi, sanıkların tek eylem ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığı bozma suçlarına teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 44/1. maddesinde belirtilen “İşlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü gereğince, en ağır olan hırsızlık suçuna teşebbüsten cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.