YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/36578
KARAR NO : 2015/26945
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında Özel Sağlık Hizmeti Sunucularından Sağlık Hizmeti Satın Alma Sözleşmesi imzalandığını, davalı tarafından kendilerine gönderilen 04.03.2008 tarihli yazıda; hastaların muayene ve tedavilerinin 2006 yılı Sağlık Hizmetleri Sözleşmesinin 4. bölümünün 4.19 maddesinde belirtilen hükme aykırı gerçekleştirildiğinin, bu nedenle 599 hastanın muayene ve tedavisinin uzman kardiyologlarca yeniden gerçekleştirilmesinin istendiğini, söz konusu yazıya 08.12.2009 tarihinde cevap verdiklerini ve ulaşılabilen 89 hastanın muayenesinin gerçekleştirildiğini belirttiklerini, bununla birlikte, davalıca 28.09.2010 tarihli yazıyla; 599 hastayla ilgili bilgi verilmesinin istenmesine rağmen, geç bilgi verildiği ve istenilen nitelikte bilgi verilmediği, yeterli çalışmaların yapılmadığı gerekçesiyle haklarında cezai işlem uygulandığının bildirildiğini, denetlemenin engellenmediğini, kardiyoloji uzmanlarıyla ilgili bir ceza dosyasının da mevcut olmadığını ileri sürerek haklarında uygulanan 20.000 TL tutarındaki para cezasının iptalini talep etmiştir.
Davalı davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-5502 Sayılı Yasanın 36. maddesi uyarınca, davalı kurum harçtan muaftır. Davalı harçtan muaf olduğu halde mahkemece, hükmün 2. paragrafında “Alınması gereken 1.366 TL harctan peşin alınan 297 TL nin mahsubu ile kalan 1.069 TL nin davalıdan alınmasına” karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7.maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. paragrafının hükümden tamamen çıkartılarak yerine “ Davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” cümlesinin yazılarak kararın düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 15.9.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.