YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/664
KARAR NO : 2015/390
KARAR TARİHİ : 07.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma, hırsızlığa teşebbüs
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’ın… Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2010 gün ve 2009/505-2010/328 sayılı kararı ile hükümlülüğüne karar verildiği, anılan kararın 18.04.2011 günü sanığa usulünce tebliğ edildiği, sanığın 21.04.2011 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği ancak, 31.03.2011 günlü 6217 sayılı kanunun 13. maddesi ile değişik Harçlar Kanunun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, İstinaf ve İtiraz Temyiz harçları “kısmındaki “Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurulurında 40,TL temyiz harcı alanacağına” dair (b) fıkrası gereğince mahkemenin, 26.05.2011 tarihinde sanığa bu durumu belirtir yazı gönderdiği ve tebliğden itibaren 7 gün içinde harcı yatırmazsa temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağını ihtar ettiği, sanığın ise bu ihtaratlı yazıyı usulünce tebliğ almasına karşın harcı yatırmadığı, bunun üzerine mahkemenin 29.07.2011 gün ve 2009/505-2010/328 sayılı ek kararı ile sanığın temyiz istemini reddettiği, temyiz isteminin reddine dair ek kararında yasa yolu, süresi ve yönteminin de belirtildiği ve anılan ek kararın sanığa 16.08.2011 günü tebliğ edildiği sanığın bu ek karara yönelen bir temyizinin bulunmadığı ve ceza süresine göre de re’sen temyiz incelemesine tabi olmadığının anlaşılması karşısında, kararla ilgili olarak istem koşulunun mevcut olmadığı gözetilerek dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 05.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.