Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2014/31483 E. 2015/7961 K. 31.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/31483
KARAR NO : 2015/7961
KARAR TARİHİ : 31.03.2015

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gülhan Kadıoğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Şikayetçi borçlu icra mahkemesine başvurusunda, daha önce meskeniyet şikayetine konu ettiği taşınmazı ile ilgili olarak Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 15.05.2003 tarih ve 2002/222 E., 2003/237 K. sayılı ilamı ile şikayetinin kısmen kabul ediliğini ve satış bedelinin 12.500,00 TL sinin haline münasip ev almak üzere kendisine verilmesine karar verildiğini, ancak aradan uzun zaman geçmesi nedeniyle bu miktar ile haline münasip ev almasının mümkün olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece; dairemizin bozma ilamı doğrultusunda yapılan incelemede; “taşınmazın haciz tarihi olan 01.02.2001 tarihinden itibaren İİK’nun 106-110. maddeleri gereğince, iki yıllık süre içerisinde satışı istenmediğinden haczin düşmüş olduğu” gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmektedir.
Taşınmaz üzerine haczin konulduğu tarih nazara alındığında yürürlükte bulunan, İİK’nun 106. maddesinde; alacaklının, haczolunan mal taşınmaz ise hacizden itibaren iki yıl içinde satılmasını isteyebileceği, 110. maddesinde ise; yasal süresi içinde malın satılması istenmez veya talep geri alınıp da bu müddet içinde yenilenmezse o mal üzerindeki haczin kalkacağı düzenlenmiştir.
Somut olayda, 22.01.2001 tarihinde ihtiyati haciz kararına dayalı olarak taşınmaz üzerine haciz konulduğu, haczin 08.02.2001 tarihinde kesinleştiği, bundan sonra 2 yıllık süre içerisinde (süresinde) satışın talep edildiği, 24.12.2011 tarihinde satış kararı alındığı, ancak icra mahkemesinin tedbir kararı gereği satış yapılamadığı görülmüş olmakla, mahkemenin İİK’nun 106-110. maddeleri gereğince, iki yıllık süre içerisinde satış istenmediğinden haczin düşmüş olduğu yönündeki gerekçesi yerinde değildir.
Ancak, icra mahkemesince verilen kararlar, kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, aynı takip dosyası nedeniyle, aynı taraflar arasında ve aynı konuda daha önce verilen icra mahkemesi kararları, kesinleşmek koşuluyla sonraki şikayet yönünden kesin hüküm teşkil ederler.
Bu durumda borçlunun aynı takip dosyasına ve aynı taşınmaza ilişkin olarak 24.09.2001 tarihinde meskeniyet şikayeti ile yaptığı başvuru sonunda verilen ve 29.12.2003 tarihinde kesinleşen Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi’nin 15.05.2003 tarih ve 2002/222 E., 2003/ 237 K. sayılı kararı, aynı konuda yapılan diğer şikayet yönünden kesin hüküm teşkil edeceğinden, mahkemece kesin hüküm nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Tarafların temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.’nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70’şer TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenlerden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.