YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1684
KARAR NO : 2015/1627
KARAR TARİHİ : 04.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinde öngörülen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve taktirine göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından salıverme tarihine; kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazları yerinde
görülmüş olduğundan hükmün açıklanın nedenle BOZULMASINA, bozma
nedeni yeniden yargılama yapılması gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa’nın
8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler tümden çıkarılarak yerine ”Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin ”a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenini 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.06.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın araçtan bir defada aldığı hırsızlık konusu paranın toplam 14.80 TL olduğu; araçta başka para olup olmadığı veya sanığın başka para olsa bile tekrar alacağı konusunda girişiminin belirlenememesi; sanığın almayı kasdettiği paranın bu paradan başka değerler olduğunun da anlaşılamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, alınmak istenen paranın 14.80 TL olduğunun kabulü ile hakkında TCY’nın 145’nci maddesinin uygulanması gerektiğinden yüksek çoğunluğun bu noktadan görüşüne iştirak edilmemiştir.