Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2014/41356 E. 2015/8373 K. 16.03.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/41356
KARAR NO : 2015/8373
KARAR TARİHİ : 16.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ile müdahale talebinde bulunan avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı kurum tarafından yapılan temizlik hizmet alım ihalesine katılarak en iyi ikinci teklifi verdiğini, ihalede en iyi teklif veren dava dışı şirket hakkında …na yaptıkları şikayet üzerine bu şirketin değerlendirme dışı bırakılmasına karar verildiğini, bu karar sonrasında davalı kurum ile 24.04.2012 tarihli sözleşmenin ve 25.04.2012 tarihli ek protokolün yapıldığını, ancak dava dışı şirketin idare mahkemesine açtığı dava sonucu … kararının iptaline karar verilerek, davalı tarafından bu karar nedeniyle kendileri ile yapılan sözleşmenin feshedildiğini, yapılan sözleşme ve ek protokol nedeniyle … payı olarak 7.327, 55 TL ve 9.727, 90 TL, noter harç ve damga vergisi olarak 140.385, 84 TL ve 21.765, 99 TL ve karar pulu olarak 72.542, 78 TL ve 419, 36 TL ödeme yapmak zorunda kaldıklarını, sözleşmenin feshi nedeniyle menfi zarar kapsamında bu ödenen bedeller nedeniyle şimdilik 7.500 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davacı 17.03.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talep miktarını 244.669, 42 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı, davanın zamanaşımı ve husumetten reddi gerektiğini, davanın esasına ilişkin olarak sözleşmenin mahkeme kararı gereğince feshedildiğini, bunun bir ihale sürecinin sonucu olduğunu, davacının bir tacir olarak bunu öngörmesi gerektiğini, kaldı ki davacı ile bir yıl süren sözleşme nedeniyle kurum olarak yapılan teftiş sonucu borç çıkarıldığını, davacının bu borca ilişkin açtığı davada sözleşmenin feshinde tarafların kusurunun bulunmadığını kabul ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve mahkemece re’sen verilen 01.09.2014 tarihli tavzih kararı ile de gerekçeli karardaki davalı kurumun harçtan muaf olduğuna dair 5.bendin hüküm fıkrasından çıkartılarak kararın 5.6.ve 7. bentlerinin düzeltilmesine karar verilmiş; asıl karar davalı ve müdahale talep eden tarafından, tavzih kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Müdahale talebinde bulunan tarafın tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-6100 Sayılı HMK.nun 305/2.maddesinde “ Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar tavzih yoluyla sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez” hükmü mevcut olup, bu kanun hükmü uyarınca tavzih incelemesinin sınırlı olarak yapılabilmesi mümkün olup, tarafların hak ve borçlarında değişiklik, genişletme veya sınırlandırma yapılması tavzih yoluyla mümkün değildir.Mahkemece verilen kararın (5) nolu, (6) nolu ve (7) nolu bentlerinde değişiklik yapılmak suretiyle davalı tarafa harç yükümlülüğü yüklenerek hükmün davalı aleyhine değiştirildiği anlaşılmaktadır.Yukarıda açıklandığı üzere tavzih kararıyla tarafların hak ve borçlarında değişikliğe gidilebilmesi mümkün olmadığından mahkemece resen verilen 01.09.2014 tarihli tavzih kararının usule aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Ne var ki davalı kurumun harçlar kanunu hükümlerine göre harçtan muaf olmadığı ve bu yönde hüküm fıkrasında yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7.maddesi gereğidir.
SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle müdahale talebinde bulunanın tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle 01.09.2014 tarihli tavzih kararının karardan çıkartılmasına, 03/07/2014 tarihli mahkeme kararının hüküm başlıklı bölümünün 5. bendinde yeralan “Davalı idare harçtan muaf olduğundan davalı idareden harç alınmasına YER OLMADIĞINA” sözlerinin karardan çıkartılarak yerine “Harca esas değer 252.169, 42 TL olduğundan; Harçlar Kanununun 15.maddesi gereğince; hesap edilen 17.225, 69 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 128, 10 TL ve ıslah ile alınan 4.178, 35 TL harcın mahsubu ile bakiye 12.919, 24TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye İRAD KAYDINA” söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın 6. bendinde yer alan; “Davacı tarafından yatırılan toplam 4.330, 75 TL harcın karar kesinleştiğinde ve talep halinde davacıya ÖDENMESİNE” sözlerinin karardan tamamen çıkartılmasına, kararın 7. bendinde yer alan; “Davacı tarafından yapılan ve aşağıda dökümü yazılı olan toplam 810, 00 TL mahkeme masrafının davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE” sözlerinin karardan tamamen çıkartılarak yerine aynen “Davacı tarafından yapılan 24, 30 TL başvurma harcı, 128, 10 TL nispi harç, 4.178, 35 TL ıslah harcı, 600 TL bilirkişi ücreti, 210 TL tebligat ücreti olmak üzere toplam 5.140, 75 TL mahkeme masrafının davalıdan tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE” söz ve rakamlarının yazılmasına kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 4.306,45 TL harcın istek halinde Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Gen. Müdürlüğü’ne, peşin alınan 25,20 TL harcın …’na iadesine, 16.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.