Yargıtay Kararı 22. Ceza Dairesi 2015/6202 E. 2015/4170 K. 17.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/6202
KARAR NO : 2015/4170
KARAR TARİHİ : 17.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1-2. maddesi “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ve aynı Kanun’un 21/2. maddesi “gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adres olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükümlerini içermektedir.
Somut olayda, hükmü temyiz etmeyen sanık …’ın yokluğunda verilen hükmün 18.01.2011 tarihinde savunmasında belirttiği “… Cad. … mah. No: … İç kapı No: 1 ../…” adresine çıkarılan tebligatın belirtilen adreste tanınmadığı gerekçesi ile iade edildiği, iade üzerine bu kez aynı adrese 21.02.2011 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğat yapıldığı, UYAP sistemi üzerinde adres bilgileri kontrol edildiğinde, sanığın mernis adresinin “… mahallesi, … Sokak No:1 İç Kapı No:4 …/…” olduğunun anlaşılması karşısında; 11/01/2011 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de gözetilerek sanığın yokluğunda verilen hükmün tebliği için bilinen son adresine tebligat yapılması gerektiği, 7201 sayılı Tebligat Kanun’una 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden İmtina başlıklı 21. maddesine 6099 sayılı Kanun’un 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasına uygun olarak adres kayıt sistemindeki adresine tebligat
yapılması gerektiği gözetilerek, sanık …’ın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine (mernis adresi) gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten ve gerekli görülürse ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.