YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3622
KARAR NO : 2014/780
KARAR TARİHİ : 17.02.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62/1, 53/1-a,b,c,d,e, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası.

Sanık …’in mağdur … kasten yaralama, mağdur …kasten silahla yaralama suçları ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12.maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suçlar yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK.nun 264. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2- Sanığın kavga ortamında bıçakla mağdur Kenan’ı sol göğüs alt bölgesine vurup, sol hemopnömotoraksa, diafragma ve mide perforasyonuna, yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında TCK.nun 61. maddesi dikkate alınarak temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in mağdur Kenan’ı kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim
sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.