YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/14526
KARAR NO : 2016/9651
KARAR TARİHİ : 18.04.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVALILAR :1-… ADINA AVUKAT …
2-. ADINA AVUKAT …
İHBAR OLUNAN :

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin son 2 aylık ücreti ile fazla çalışma ve genel tatil ücretleri ödenmediğinden İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca kendileri tarafından haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, fazla çalışma iddialarının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, kıdem tazminatı dışındaki tüm alacak kalemlerine karşı zamaşımı definde bulunduklarını belirterek, davanın reddini istemiştir.
Davalı Şirket vekili ise, belirli süreli sözleşme olması, kıdem süresi 1 yılın altında olması nedeniyle kıdem tazminatı ve yılılk izin hakkının olmadığını, davacının belediye işçisi olduğundan kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, haftalık çalışmasının 45 saati aşmadığı için fazla mesai ücreti alacağının olmadığını, haftada 1 gün tatil yaptığından hafta tatili alacağının bulunmadığını, resmi ve dini bayram ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilerek davacının kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ve genel tatil ücretleri hüküm altına alınmış, ücret alacağı ise dava açıldıktan sonra ödendiğinden bu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.
Islah dilekçesi ile birlikte talebe konu genel tatil alacak miktarı 1.016,00 TL’dir. Yerel Mahkeme ise ıslaha karşı zamanaşımı hesabı yapan ve kurum kayıtlarını esas alan ek rapordaki 424,49 TL’ye 1/3 oranında takdiri indirim uygulayarak 282,99 TL üzerinden karar vermiştir. Bu durumda davalı lehine takdiri inidirim dışında kalan miktarın reddi nedeniyle (1.016 – 424,49 =) 591,51 TL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan karara son bent olarak, “Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden 591,51 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine” cümlesinin eklenmesine hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.