YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/142
KARAR NO : 2014/2504
KARAR TARİHİ : 17.04.2014
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 81, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-A) Maktülün çocukları olan …… ve … vekilinin duruşmada sanığın cezalandırılmasına yönelik isteğinin katılma talebi niteliğinde olduğu ve bu konuda herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen, 19.10.2010 tarih ve 2010/149-204 sayılı kararında belirtildiği gibi, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma taleplerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa karara bağlanması mümkün olduğundan, CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca suçtan zarar gören …,… ve …’ın kamu davasına katılmalarına karar verilerek,
B) Sanık … ve müdafiine 30.01.2013 tarihinde tefhim olunan hüküm, sanık müdafiince yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, sanığın onsekiz yaşını doldurduktan sonra cezaevinden gönderdiği 07.05.2013 tarihli dilekçesiyle “hükmün onanmasına” ilişkin talebi temyizden vazgeçme olarak kabul edilmekle, hüküm re’sen de temyize tabi olmadığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, katılanlar…nin temyizi nedeniyle yapılan incelemede;
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık … maktul … kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliğini tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzelterek onama nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanların suç vasfına, haksız tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Suç tarihinde onsekiz yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN), sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.