YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2108
KARAR NO : 2014/3905
KARAR TARİHİ : 16.09.2014
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kast ile yaralama
HÜKÜM : Sanıkların;
1) 5237 sayılı TCK’nun 81/1, 35, CMK’nın 326/son. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,
2) 5237 sayılı TCK’nun 86/1,86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince 9 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,
3) 5237 sayılı TCK’nun 86/1,86/3-e, 21/2. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına,
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Sanıklar … ve …’nun mağdur…’i öldürmeye teşebbüs suçunda mağdurun sağ temporal, sağ maksilla, göğüs kafesi ve sağ kalça bölgesinden çok sayıda isabet alarak, sağ temporal kemikte çökme kırığı, batın iç kanaması ve karaciğerde laserasyon nedeniyle yaşamını tehlikeye sokacak, çökme kırığının hayati fonksiyonlarını ağır 4. derecede etkileyecek nitelikte yaralandığı olayda; teşebbüs nedeni ile 9 ile 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, yukarı sınırdan ceza tayin edilmesi yerine, hiç isabet olmaması durumlarında uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini yasaya aykırı ise de, sanık lehine CMUK’nun 326/ son maddesi uyarınca kazanılmış hak uygulanması nedeniyle, sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar … ve …’ın mağdur…’i kasten öldürmeye teşebbüs, mağdurlar … ve…’i olası
kast ile yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinîn sübuta, suç vasfına takdiri indirimin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.