Yargıtay Kararı 23. Ceza Dairesi 2015/2297 E. 2015/3684 K. 07.09.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2297
KARAR NO : 2015/3684
KARAR TARİHİ : 07.09.2015

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik, dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan …’nin … Tekstil Ltd. Şti.’nin mümessil müdürü olduğu, diğer sanığın ise hissedar olduğu, suç tarihinden önce de katılana ait … Ürünleri şirketi ile çek ve senet karşılığında akaryakıt aldıkları, daha sonra katılanın çek ve senetle akaryakıt satımı yapmayacağını belirtmesi üzerine sanıkların bankadan alınmayan ve sahte olarak düzenlenmiş suça konu … Bankası A.Ş Diyarbakır Şubesince düzenlenmiş görünen teminat mektubunu katılana yolladıkları, katılanın teminat mektubunu paraya çevirmek istediğinde sahteliğinin ortaya çıktığı; sanıkların bu şekilde üzerlerine atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda,
1-Özel belgede sahtecilik suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanıklar ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği anlaşılmakla haklarında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA
2- Dolandırıcılık suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
Sanıkların katılan şirketle yaptıkları alışverişlerde geçerli çek ve bono verdikleri suça konu sahte teminat mektubunu ise ticari ilişki içinde bulunup cari hesapla çalıştıkları katılana daha önceden doğan borçlarına mahsuben verdiklerinin anlaşılması karşısında, atılı nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı dikkate alınarak sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyete hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.