YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/2094
KARAR NO : 2014/4033
KARAR TARİHİ : 22.09.2014

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürme, kasten silahla yaralama
HÜKÜM : 1- …’ı kasten öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
2- …’ı kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 86/2-3-e, 62, 53, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık … müdafiinin yasal süreden sonra yapmış bulunduğu duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilmiştir.
2- Sanık …’ün mağdur …’ı kasten silahla yaralama suçu ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK.nun 264. maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
3- Sanık …’ün kasten öldürme suçu yönünden yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5237 sayılı TCK.nun 53. mddesinin uygulandığı bendin, “Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.