Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2013/18471 E. 2014/8872 K. 01.04.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18471
KARAR NO : 2014/8872
KARAR TARİHİ : 01.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I- Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda kurulup 17.01.2011 tarihinde tebliğ edilen hükümlerin 1412 Sayılı CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen yasal bir haftalık süreden sonra 08.03.2011 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen hükmün konutunda tebliği sırasında sanığın …. E. Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunun anlaşılması karşısında, temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanık … şüphe üzerine yakalandığında hırsızlığa konu bir kısım malları attıkları yeri göstermek suretiyle yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında, yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulduktan sonra 5237 Sayılı TCK.nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın diğer sanıklarla birlikte önceden verilen karar uyarınca; sanık …ve …’ın gözcü olduğu yaşı küçük …’ın ise yakınanın aracına zarar vererek hırsızlık yaptığı şeklinde gerçekleşen olayda sanığın bu suçlara doğrudan katıldığı anlaşılmakla hakkında 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi yerine 39/1.maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,
3- 5237 sayılı TCK.nun 58/6.maddesine esas alınan … 1. Sulh Ceza Mahkemesindeki cezanın miktarı 2.860.TL adli para cezası olmasına rağmen kararda 4.860.TL olarak gösterilmesi,
4- 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu diğer kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Yasanın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nun 39/1.maddesi uygulamasında cezadan indirilecek miktarın 1/2 oranında olduğu gözetilmeden 1/6 oranında indirim yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi delaletiyle 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi uyarınca 1 ve 2 nolu bozma nedeninin temyiz talebi reddedilmiş bulunan sanık …’ye de sirayetine 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.