YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2558
KARAR NO : 2015/3934
KARAR TARİHİ : 10.09.2015
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın aylığını almak için … Bankası İmamoğlu Şubesine gittiği, bir süre sonra 520,00 TL para çekerek bankanın karşısında bulunan cep telefonu bayiinde çalışan oğlunu görmek için bankadan ayrıldığı, bu sırada katılan henüz bankada iken kendisini gözleyen takım elbiseli, kravatlı olan sanığın katılanın yanına gelerek kendisini katılana banka görevlisi olarak tanıttığı ve kendisini banka müdürünün gönderdiğini, katılana verilen parada yanlışlık yapıldığını, katılanın kimlik fotokopisini çekerek bankaya gelmesi halinde paranın kendisine iade edileceğini, bu işlemler yapılana kadar çektiği parayı kendisine teslim etmesi gerektiğini söylediği, bunun üzerine katılanın sanığa güvenerek çekilen parayı sanığa verdiği ve sanığın bankaya doğru ilerlerken katılanın da kimlik fotokopisini çektirmek üzere oğlunun çalıştığı işyerine gittiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 50 gün olarak tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “50 GÜN” ve “1.000 TL” terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 GÜN” ve “100 TL” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.