YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20153
KARAR NO : 2014/40762
KARAR TARİHİ : 09.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanıklar … ve … hakkında mağdur …’u kasten yaralama suçundan kurulan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı içeren hükümlere yönelik temyiz isteminde:
5271 sayılı CMK’nin 231/12 maddesi gereği “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararlarına karşı başvurulacak yasa yolunun “itiraz” olması ve 5271 sayılı CMK’nin 264/1 maddesi uyarınca kanun yolu ve merciindeki yanılmanın başvuru hakkını ortadan kaldırmayacağına dair hüküm nazara alındığında, sanıklar müdafiilerinin dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek, temyizen incelenmeyen dosyanın itiraz merciince incelenmesi için mahalli mahkemesine gönderilmek üzere talebe uygun olarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında tehdit suçundan ve sanık … hakkında mağdurlar … ve …’u kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklar müdafiilerinin beraat kararlarının gerekçesine yönelik temyizi bulunmadığı görülmekle, hükmü temyizde hukuki menfaati bulunmayan sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca talebe uygun olarak REDDİNE,
3) Sanıklar … ve … hakkında mağdur …’u kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin talebe uygun olarak ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazının reddine, ancak;
Dosya içeriğine göre olayda ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 esas 367 sayılı kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine TCK’nin 29. maddesind eyer alan haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca talebe uygun olarak BOZULMASINA, 09/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.