YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/25279
KARAR NO : 2016/10219
KARAR TARİHİ : 21.04.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık …’nün 08/05/2015 havale tarihli temyiz dilekçesinde, hem temyiz isteminde bulunup hem de eski hale getirme talebinde bulunması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 42/1.maddesi gereğince eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait bulunduğundan, mahkemenin, yetkisiz olarak 11/05/2015 tarihinde verdiği temyiz talebinin reddine dair karar hukuken yok hükmünde olduğu anlaşılmakla;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için ilgili kişiye daha önceden adli mercilerce anılan yasa hükmüne uygun olarak bir tebligatın yapılmış olması, tebligat yapılan bu kişinin yeni adresini adli mercilere bildirmemesi gerekmesi karşısında, sanığın sorgusunda belirttiği en son adresine önceden yapılmış bir tebligat bulunmadığından,anılan Kanun’un 35.maddesi gereğince 10/07/2014 tarihinde yapılan tebligatın geçersiz bulunduğu, sanığın öğrenme üzerine 08/05/2015 tarihinde yaptığı temyiz isteminin Uyap ortamında yapılan incelemeye dair çıktılara göre cezaevinde olmadığı anlaşılmakla salıverilme istemi ile ilgili karar verilmemiştir.
1)Katılan …’nın, soruşturma evresinde verdiği ifadesinde, sanığın, bıçakla sağ elinin işaret parmağından yaraladığını, aralarında arbede yaşandığını bu arbede de sağ elinin serçe parmağının kırıldığını belirtmesi sanığınsa katılanın kendisine vurduğu sırada kırığın oluşabileceğini iddia etmesi karşısında, katılanın yaralanmasına ilişkin tedavi belgeleri temin edilerek Adli Tıp Kurumuna gönderilip kırığın kavganın karşılıklı olması sebebiyle katılanın sanığa vurması sırasında kendi eylemi ile oluşup oluşmadığı boksör kırığı tabir edilen kırıklardan olup olmadığı konusunda rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2)Kabule göre; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.