YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/33857
KARAR NO : 2016/11617
KARAR TARİHİ : 09.05.2016
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyete, beraate, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1) Sanık … hakkında, katılan …’yı basit kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince itiraz kanun yoluna gidilebilecek olup 5271 sayılı CMK’nin 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılanın temyiz istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek, itirazın merciince incelenmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile silahlı tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile oluşan yeni hukuki durum da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılanın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) a) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı basit tehdit ve hakaret suçlarından, sanık … hakkında katılan …’a hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılan …’nın aşamalardaki anlatımlarına, katılan-sanık …’un soruşturma aşamasındaki “…alacağımı istedim ve senedi mafyaya vereceğimi söyleyerek korkutmak istedim. Bunu söyleyince “mafyanın da, senin de a…k…” diyerek bana küfür etti. Bunun üzerine bende küfür etme “senin ağzına s….” dedim…” şeklindeki ve kovuşturma aşamasındaki “…Sanık …’ya küfrettim, o da bana küfretti” şeklindeki ikrarını içerir, katılan-sanık …’nın anlatımları ile uyumlu savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olduğu halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,
b) Sanık … hakkında, müşteki …’u basit kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
b1) Sanığın, müşteki … ve müştekinin babası … ile buluştuklarında, müşteki ile babasının kendisine saldırdıklarını, müşteki … bıçakla kendisini yüzünden yaraladığını savunması, kabulün de müşteki ve müştekinin babası … tarafından sanığın yaralanması üzerine sanığın eylemini gerçekleştirdiği yönünde olması karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b2) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b3) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik ve Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 4,5 ve 6. fıkralarına göre, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, mahkûmiyet hükmünde, mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin
58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan-sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
-3-