YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/37764
KARAR NO : 2014/41477
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar … ile katılan sanık …’a gerekçeli kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmemesi nedeniyle müdafiilerinin temyizi süresinde kabul edilmiştir.
…’ın temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık sıfatıyla hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
1) Sanık … hakkındaki yaralama, sanık … hakkındaki mala zarar vermeden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında yaralama, hakaret ve mala zarar verme ve sanık … hakkında yaralamadan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıkların TCK’nin 86/1. maddesine göre cezalarının alt sınırının 1 yıl hapis olduğu gözetilmeden eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık …’ın hakaret suçunu alenen işlemesi nedeniyle uygulanan kanun maddesi TCK’nin 125/4. maddesi gösterilmemiş ise de; bu eksikliğin mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3) Sanık … hakkında yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
Sanığın eyleminin meşru müdafaa kapsamında kaldığının kabulü karşısında 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün “Müşteki sanık … hakkında, müşteki sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan, fiilin yasal savunma sınırları içerisinde kalması nedeniyle, ceza verilmesine yer olmadığına,” şeklindeki fıkrasından “ceza verilmesine yer olmadığına “cümlesinin çıkarılarak yerine “5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesine göre BERAATİNE” şeklindeki cümlenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.