YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/337
KARAR NO : 2016/3160
KARAR TARİHİ : 19.04.2016
MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davalı vekili gelmedi davacı vekili Av. … geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklanması dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiracı tarafından yapılan imalat bedelleri ile iade edilmediği ileri sürülen eşyaların bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 01/07/2010 tarihli kira sözleşmesi ile Prime Mall Alışveriş Merkezinin BF004 numaralı alanının müvekkili tarafından kiralandığını, müvekkilinin kira sözleşmesinde belirtildiği gibi kaba inşaat olarak teslim aldığı kiralananda tesisat ve dekorasyon işlerini gerçekleştirdiğini, müvekkilinin başvurusu üzerine 01/11/2011 tarihi itibariyle kira sözleşmesinin karşılıklı olarak feshedildiğini, sözleşmenin 10.1 maddesine göre müvekkilinin mekanik, elektrik, inşaat ve dekorasyon elamanlarını geri almak istediğinde kiraya verenin, müvekkiline işyerini mevcut haliyle devredebileceğini, devir yapıldığında müvekkilinin tüm masraf ve zararının karşılanacağını teklif ettiğini, müvekkilinin bu teklifi kabul ettiğini, davalının kiralananı mevcut haliyle devir suretiyle kiraladığını ancak müvekilinin masraflarını karşılamadığını, mekanik, elektrik, inşaat ve dekorasyon elamanlarını da iade etmediğini, İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/109 D.İş sayılı dosyasında yaptırılan tespitte, malların bir kısmının hazırda olmadığı, mevcut malların bir kısmının işletmeyi devralan tarafından kullanıldığının, malzemelerin değerinin 89.756 TL olduğunun belirlendiğini belirterek müvekkili tarafından yapılan imlatların toplam değeri 89.756 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde, kira sözleşmesinin 10 maddesine göre davacının kiralanana yaptığı masrafları talep etmesinin mümkün olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davaya dayanak yapılan kira sözleşmesinin 10.1. maddesinde ” Kira sözleşmesinin süresinin sona ermesi veya (her ne sebeple olursa olsun) fesholması halinde, Kiracı, masrafları kendisine ait olmak üzere, sonradan eklenen tüm mekanik, elektrik, inşaat ve dekorasyon elemanlarını ve değişiklik yoluyla eklenen unsurları mağazadan sökecek ve Kiralanan Yeri, işbu Kira Sözleşmesinin başlangıcında Kiracılar için Dekorasyon El Kitabı’na (Ek 11) uygun olarak Kiraya Veren tarafından Kiracıya teslim edildiği şekilde, ilk haliyle iade edecektir.” ve 10.2. maddesinde “Kiracı 10.1’deki yükümlülüklere uymadığı
./..
takdirde Kiraya Veren kendi takdirine uygun olarak aşağıdakilerden birini yapabilir. Kiracı adına ve masrafları ona ait olmak üzere bu yükümlülüğü yerine getirebilir; veya Kiracının kiralanan yerde bıraktığı tüm inşaat ve dekorasyon elemanlarını ve diğer unsurları bir sonraki kiracıya devredebilir.
Kiracı, her ne sebeple olursa olsun bunlarla ilgili herhangi bir bedel ve/veya tazminat talep etme hakkından feragat eder.” düzenlemesi yer almaktadır. Mahkemece, davacı tarafından kiralanan yapılan masrafların 91.461 TL olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de kira sözleşmesinin 10.1 ve 10.2 maddelerinin olaya ve tarafların hukuki durumuna etkisi mahkemece değerlendirilmiş değildir. Serbest irade ile sözleşmeye konulan yukarıdaki hükümler geçerli olup, tarafları bağlar. Mahkemece uyuşmazlığın sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gerekirken yazılı şeklide karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.