YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3458
KARAR NO : 2016/4200
KARAR TARİHİ : 21.03.2016

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesi ile; tarafların…Aile Mahkemesinin 2013/106 Esas ve 2013/455 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma davasında iştirak nafakasına hükmedilmediğini, çocuğun ihtiyaç ve masraflarının arttığını, davalının müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığını belirterek müşterek çocuk için 1.000 TL iştirak nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile; 300 TL iştirak nafakası ve her yıl 03/06/2016 tarihinden başlamak üzere İTO’nun açıkladığı TEFE-ÜFE ortalaması oranında nafakanın artırılmasını kabul ettiğini belirtmiştir.
Mahkemece; davalının sulh olmayı teklif ettiği 03.06.2015 tarihli duruşmada davacının da bu sulhu kabul ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, aylık 300 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, nafakanın her yıl 03/06/2016 tarihinden başlamak üzere İTO’nun açıkladığı TEFE-ÜFE ortalaması oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.
Ancak, mahkemece; davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı vekili lehine karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu vekalet ücretine hükmedilmemesi ve ayrıca hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak “TÜİK tarafından açıklanan ÜFE” oranında artışına hükmedilmesi gerekirken “TÜFE ” oranında artırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki; bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasına eklenmek üzere “Davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince 1.500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle ve hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 1. bendindeki “… İTO’nun açıkladığı TEFE-ÜFE ortalaması… ” ifadesinin çıkartılarak, yerine “…TÜİK tarafından açıklanan ÜFE…” ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.