YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/34084
KARAR NO : 2016/8244
KARAR TARİHİ : 31.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Katılan sanık …, sanık …, … ile savunmanlarının temyiz itirazlarına binaen yapılan incelemede;
Sanıklar ve müdafiinin 21.01.2015 tarihinde tebliğ olunan kararı, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 13.04.2015 tarihinde temyiz ettiği, temyiz istemlerinin süreden sonra olduğundan bahisle 20.08.2015 tarihinde ek kararla temyiz talebinin reddine karar verildiği, redde ilişkin ek kararın sanıklar müdafiine 09.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın sanıklar müdafii tarafından 11.12.2015 tarihinde süreden sonra temyiz ettiğinin anlaşılmasıyla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık …’in temyiz dilekçesi içeriğinden yalnızca kendi hakkında verilen mahkumiyet hükmünü sanık sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılmakla sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
a) Dosyanın içerisinde soruşturma aşamasına ait kolluk tutanakları, doktor raporları, uzlaşma evrakları, tebligatlar gibi evrakların fiziken bulunmadığı ve yine bu evrakların tamamının uyap ortamına da aktarılmamış olduğu anlaşılmakla, bu evrakların ilgili merciilerden getirtilerek duruşmada tartışılması suretiyle hükmün dayandırıldığı delillerin gösterilmesi ve Yargıtay temyiz denetimine imkan verecek şekilde dosyanın tekamül ettirilmesi neticesinde hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle CMK’ nin 216.maddesine muhalefet edilmesi suretiyle hüküm tesisi,
Kabule göre de;
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair itirazlar yönünden incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.