Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2015/27198 E. 2016/8259 K. 31.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27198
KARAR NO : 2016/8259
KARAR TARİHİ : 31.03.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığa verilen cezanın tür ve miktarına göre katılan vekilin duruşmalı inceleme isteminin 1412 sayılı CMUK’un 318. maddesine göre REDDİNE
1)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tayin edilen cezanın tür ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile yapılan değişiklik uyarınca sanığa verilen doğrudan verilen adli para cezasının kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı CMK’nin 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;
a)Olayın oluş biçimi, katılandaki yara yerleri ve niteliklerine göre; temel cezadaki teşdidin en üst hadden uygulanarak somut olayda adaletinden uzaklaşılmış olması,
b)Katılanda organlardan birinin işlevinin yitirilmesine neden olan yaralanmadan dolayı sanığa 5237 sayılı TCK’nin 86/1, maddeleri gereğince tayin edilen cezanın 87/2.b-son maddesi uyarınca 2 kat artırılarak ‘9’ yıl hapis cezası’ yerine, yazılı şekilde c) Sanığın katılanı yumrukla yaralamasına rağmen hükmün 2.fıkrasında 5237 sayılı TCK’nin 87/2-b-son uyarınca arttırım yapılırken hatalı olarak suçun silahla işlendiğinin kabul edilmesi
d)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ,katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 31/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.