YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/14616
KARAR NO : 2016/7626
KARAR TARİHİ : 25.04.2016

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi, 04.09.2013 tarihinde kendisine ait malların haczedildiğini, borçlunun haciz yapılan adreste yaşamadığını, haciz tarihinin musevi dininin yılbaşı tarihine denk gelmesi sebebiyle, borçlunun haciz adresinde hazır bulunduğunu, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, borçlu ile davacının evli olduğunu, mahcuzların borçlunun zilyetliğinde ve kullanımında olduğunu, iddiaların samimi olmadığını belirterek davanın reddi ile davacının tazminata mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dinlenen davacı tanıklarının borçlunun anne ve babasının bakımını üstlenmiş olması nedeniyle onlarla birlikte ayrı bir evde yaşadığını, haczedilen eşyaların davacıya ait olduğunu beyan ettikleri davacı ve borçlunun borcun doğumunda ve halen evli oldukları, haciz sırasında borçlunun haciz mahallinde hazır bulunduğu ve borçlunun haciz adresinde ikamet ettiği hususunun site güvenlik görevlileri tarafından da doğrulandığı, mahcuzların davacıya aidiyeti yönünden başkaca kesin, inandırıcı belge de sunulmadığı, yasal karinenin borçlu dolayısıyla alacaklı lehine olduğu anlaşılmakla, kanıtlanamayan istihkak davasının reddine, davacı 3. şahsın hacizli malların değerinin % 20’si oranında tazminata mahkumiyetine karar verilmiştir.
Hüküm, davacı 3. kişi tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı 3. kişinin tazminata ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
İİK’nun 97/13. maddesi hükmüne göre istihak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın % 20’den aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunacağı kurala bağlanmıştır. Somut olayda takibin durdurulmasına ilişkin bir karar olmadığı halde İİK.nun 97/13. maddesi uyarınca yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişinin temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasındaki ”davacı 3. şahsın hacizli mallar değerinin % 20’si oranında tazminata mahkumiyetine” ilişkin bölümün çıkartılarak hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, İİK’nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.