YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/2554
KARAR NO : 2012/5953
KARAR TARİHİ : 23.05.2012

MAHKEMESİ : YALOVA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TARİHİ : 06/07/2011
NUMARASI : 2010/194-2011/264
Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi,yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın, davacı SS Nirvana Konakları Site İşletme Kooperatifinin açtığı davanın açılmamış sayılmasına, davacı A.E.Y.’ın davasının reddine ilişkin olarak verilen karar davacı A.E.Y.vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ‘ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan çekişmenin giderilmesi, baz istasyonlarının sökülerek kaldırılması isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davacı SS N. K.Site İşletme Kooperatifinin açtığı davanın açılmamış sayılmasına, davacı A.E.Y.ın davasının reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı A.E.Y.’ın 1614 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 34 no’lu bağımsız bölüm dubleks mesken ve 1616 sayılı parseldeki 11 no’lu bağımsız bölüm dubleks meskenin maliki olduğu, taşınmazların bulunduğu N.. Konakları Sitesinin kenarına davalılar V.T. A.Ş.’nin davalı Ç. Belediye Başkanlığı ve Avea İletişim Hizmetleri AŞ.nin dahili davalı Ceylankent Sitesi Yönetimi ile aralarındaki kira sözleşmelerine istinaden ve ayrıca Turkcell İletişim Hizmetleri AŞ. tarafından baz istasyonu kurulduğu, davacıların bu baz istasyonları nedeniyle sağlıklarının olumsuz yönde etkilendiğini ileri sürerek baz istasyonlarının kaldırılması isteğiyle eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.
İddianın bu içeriği ve niteliğine göre, taraflar arasındaki çekişmenin Türk Medeni Kanununun 737 ve devam eden komşuluk hukukuna ilişkin hükümlerinin uygulanmak suretiyle çözüme kavuşturulması gerekeceği açıktır.
Mahkemece, keşfen elde edilen baz istasyonunun yönetmelik hükümlerine uygun olduğu ve yönetmelikde belirtilen elektromanyetik alan şiddetine ilişkin limit değerlerinin altında faaliyet gösterdiğini açıklayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hemen belirtilmelidir ki, baz istasyonu adı verilen tesislerin işletilmesi sonucu geniş halk kitlelerine yarar sağladığı ve hizmet verildiği kuşkusuzdur. Ancak, bu yararın sağlanması karşısında kişilerin zarar görmesi de kabul edilemez. Buna göre, hizmetten elde edilen yarar ile bunun karşısında verilen zararın değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Öte yandan, hiçbir hizmetin insan yaşamı kadar önem ve öncelik taşıdığı da düşünülemeyeceği gibi yararlı bir hizmetin karşılığı olarak insanın sağlığından olması uygun bir sonuç olarak kabul edilemez. Öyleyse, böyle bir tehlikenin varlığının saptanması halinde gerekli önlemlerin alınmasının zorunlu ve kaçınılmaz olduğuda tartışmasızdır.
Konuyla ilgili olarak 4502 sayılı Kanunla değişik 2813 sayılı Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun Kuruluşuna ilişkin Kanun ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu hükümleri gereğince çıkartılan “T. Cihazlarından Kaynaklanan Elektromanyetik Alan Şiddeti Limit Değerleri Belirlenmesi Ölçüm Yöntemleri ve Denetlenmesi Hakkındaki Yönetmelik’te bir kısım usul ve esasa dair düzenlemelere yer verilmiş olup, Yönetmeliğin 12. maddesinde ölçüm yapacak personelin nitelikleri belirtilmiş ve 11. maddesinde de ölçümde kullanılacak cihazların ne olacağı belirtildikten sonra nitelikleri ve özellikleri sayılmıştır.
Çekişmeye konu baz istasyonunun konumu itibariyle insanların yoğun olarak yaşadıkları ve hayatlarını sürdürdükleri yerde kurulduğu sabittir. Öyleyse, bundan kaynaklanacak sorumluluğun kusura dayanmayan tehlike sorumluluğu olduğu gözetildiğinde, tesisin bulunduğu ve kurulduğu yer bakımından uzun sürede insan ve çevreye biyolojik ve psikolojik yönden zarar verdiği, güvenlik mesafesini ihlal eden bir yerleşim alanı içinde olduğu, dava konusu yerin bir tatil beldesi olması dolayısıyla ölçüm yapılan 17.3.2011 tarihinde ilgili baz istasyonlarıyla iletişim kuran abone sayısının az olmasının yapılan ölçüm sonuçlarının az da olsa düşük çıkmasına neden olduğu bilirkişilerce tespit edilmiştir.
Bu belirlemelere göre, baz istasyonlarının kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Ancak, davasını takip etmeyen SS N. Konakları Site İşletme Kooperatifince açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğrudur.
O halde, davacı A.E.Y. tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere yanılgılı değerlendirmelerle davanın reddi yönünde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.
Davacı A.E.’in, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.’nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.5.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.