YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/4289
KARAR NO : 2010/6027
KARAR TARİHİ : 29.03.2010
MAHKEMESİ :Çorum Aile Mahkemesi
TARİHİ :6.11.2008
NUMARASI :Esas no:2007/717 Karar no:2008/778
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşılık davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, mahkemenin de kabulünde olduğu gibi boşanmaya neden olan hadiselerde, eşini tehdit eden ailesiyle görüşmesine izin vermeyen davalı-karşılık davacı kocanın daha ziyade kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır.
Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı-karşılık davalı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 BK. md. 42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-karşılık davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3- Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı-karşılık davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
4-Ziynet alacağı yönüyle ispat yükü kendisine düşen davacı-karşılık davalı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Yemin teklif etme hakkı hatırlatılmadan eksik inceleme ile isteğin reddedilmesi de uygun görülmemiştir.
5-Davalı-karşılık davacı kocanın açtığı boşanma davası ret olmuştur. Bu dava ret olduğuna göre davacı-karşılık davalı kadın yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti verilmemesi de doğru olmamıştır.SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3, 4. ve 5. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.03.2010 (Pzt.)