Yargıtay Kararı 2. Hukuk Dairesi 2014/4622 E. 2014/15435 K. 03.07.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/4622
KARAR NO : 2014/15435
KARAR TARİHİ : 03.07.2014

MAHKEMESİ :Gerede Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
TARİHİ :12.11.2013
NUMARASI :Esas no:2013/124 Karar no:2013/535

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusura ilişkin gerekçesi ve tazminat talepleri hakkında verilen hüküm yönünden; davalı (koca) tarafından ise, çocuklar için hükmedilen nafakaların miktarları, kişisel ilişki süresi, vekalet ücreti ve tefrikle ilgili nihai kararda bir hüküm kurulmamış olması yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ziynet eşyasıyla ilgili talebi 17.09.2013 tarihli oturumda verilen ara kararı ile tefrik edilmiş olup, bundan rücu olunmadığına göre, nihai hükümde yer almasa bile tefrik kararının hukuki varlığını ve geçerliliğini devam ettireceğine göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece; boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar “eşit kusurlu” kabul edilmiş ve davacının tazminat talepleri bu sebeple reddedilmiştir. Oysa, davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve sürekli olarak aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulunduğu, davacının ise sık sık ailesinin yanına gittiği ve kocasının ailesine karşı soğuk davrandığı, onları istemediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı, davacıya nazaran daha fazla kusurludur. Hal böyleyken, davacının davalıyla aynı oranda kusurlu sayılması ve tazminat taleplerinin bu sebeple reddi doğru bulunmamıştır.
SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.07.2014 (Per.)