YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2009/4421
KARAR NO : 2011/7644
KARAR TARİHİ : 09.12.2011

TEBLİĞNAME : 1-B/09/76360
MAHKEMESİ :KARAMAN Ağır Ceza Mahkemesi
TARİH VE NO :27/11/2008 – 123/265
SUÇ :Kasten yaralamaktan ve konut dokunulmazlığını bozmak

A.. Ş..’i kasten yaralamaktan ve konut dokunulmazlığını bozmaktan sanık Y.. Z.., A.. Y..’ı kasten yaralamaktan, A.. Ş..’in kasten yaralanmasına azmettirmekten ve konut dokunulmazlığını bozmaktan sanık A.. K..’nın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, sanık M.. K.. hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin (KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/11/2008 gün ve 123/265 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.Sanık Mehmet hakkında mağdur Ali’yi yaralama, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal, mağdur Ahmet’i yaralamaya yardım suçlarından 23/01/2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/12 maddesi uyarınca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar temyizi kabil olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi bulunduğundan, mahallince değerlendirme yapılmak üzere temyiz incelemesi dışı bırakılmıştır.
2.Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Yusuf’un mağdur Ahmet’i yaralama ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Yusuf müdafiinin sübuta, suçun niteliğine yönelen, katılan Yusuf vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
a)Sanık hakkında mağdur Ali’yi öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasından hüküm kurulmaması,
b)Gerekçede sanık hakkında takdiri indirime yetecek hiçbir davranışının bulunmadığı kanaatiyle 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmadığı belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında sanığın tevilli ikrarı lehine takdiri indirim nedeni kabul edilerek takdir hükmünün uygulanması suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.